محور ترانزیتی پاتاوه–یاسوج درگیر پروژه فرسایشی

محور ترانزیتی پاتاوه به یاسوج، در قلب کهگیلویه و بویراحمد، این روزها به یکی از پرخطرترین گذرگاه‌های استان تبدیل شده است. پروژه تعریض جاده به دلیل فرسایشی شدن، عملاً در نقطه توقف مانده و شانه‌های خاکی آن، بدون ایمن‌سازی، به کمینگاه حادثه تبدیل شده‌اند. جاده‌ای که باید نبض توسعه و ارتباط باشد، اکنون بوی مرگ می‌دهد.

جاده‌ای که فقط یک مسیر نیست

جاده پاتاوه-یاسوج تنها یک مسیر معمولی نیست. این محور، گذرگاه مردم شهرها و روستاهای اطراف، مسیر حمل بار، تردد کشاورزان، دانش‌آموزان، بیماران و مسافران است. هر روز شمار زیادی از مردم از این مسیر عبور می‌کنند تا به مرکز استان یا سایر نقاط برسند.

اما آنچه امروز بر این جاده سایه انداخته، نه فقط کندی پروژه، بلکه خطر روزافزون شانه‌خاکی آن است. شانه‌هایی که باید حاشیه امن برای توقف اضطراری یا عبور ایمن باشند، به دلیل خاکی بودن، شیب نامناسب، عدم روشنایی و نبود علائم هشدار، خود به عامل تصادف و واژگونی تبدیل شده‌اند.

در چنین شرایطی، سؤال اصلی این است؛ چرا پروژه‌ای که قرار بود امنیت و آسایش را به این محور بازگرداند، خودش به بحرانی مزمن تبدیل شده است؟ پاسخ را باید در مدیریت پروژه، تأمین اعتبار، نظارت مستمر و اولویت‌بندی درست جست‌وجو کرد.

وقتی پروژه‌ای سال‌ها به طول می‌انجامد و هر بار با بهانه‌ای متوقف یا کند می‌شود، نتیجه آن می‌شود که مردم باید هزینه تأخیر را با جان خود بپردازند. فرسایشی شدن پروژه، فقط یک عبارت اداری نیست؛ معنای واقعی آن، فرسایش اعتماد عمومی و افزایش خطر جانی است.

هشدار جدی به مسئولان؛ ایمنی جاده قابل تعویق نیست

شانه‌خاکی محور پاتاوه، امروز یک هشدار جدی است. هشداری به همه مسئولان استانی و کشوری که نمی‌توانند در برابر آن بی‌تفاوت بمانند. تذکر ما روشن و صریح است: ایمنی جاده‌ها پروژه‌ای نیست که به آینده نامعلوم موکول شود.

اگر تعریض جاده به کندی پیش می‌رود، حداقل انتظار این است که شانه‌های خاکی به صورت موقت ایمن‌سازی شوند؛ با نصب علائم هشدار، روشنایی، کاهش سرعت مجاز، ایجاد موانع ایمن و رفع نقاط پرحادثه. اما تجربه نشان داده که این اقدامات نیز اغلب در حد وعده باقی می‌ماند.

ریشه‌یابی کُندی پروژه محور پاتاوه-یاسوج

کُندی پروژه تعریض پاتاوه-یاسوج، ریشه در چند مشکل دارد، که از جمله آن می‌توان به نبود اعتبار پایدار و تخصیص قطره‌چکانی بودجه، ضعف در برنامه‌ریزی و مدیریت اجرایی که باعث شده کارها به صورت مقطعی و غیرهدفمند پیش برود، اشاره کرد.

همچنین نبود نظارت میدانی و پاسخگویی از سوی دستگاه‌های متولی و بی‌توجهی به ایمنی موقت در دوران اجرای پروژه دست به دست هم داده‌اند تا جاده‌ای که باید نماد توسعه باشد، به نماد خطر تبدیل شود.

حق مردم، تردد در جاده‌ای امن است

مردم کهگیلویه و بویراحمد از مسئولان فقط وعده نمی‌خواهند. آن‌ها حق دارند در جاده‌ای امن تردد کنند. حق دارند فرزندشان با خیال راحت به مدرسه برود، بیمارشان به موقع به بیمارستان برسد و راننده‌شان در شانه خاکی جاده گرفتار مرگ نشود.

بنابراین، مطالبه عمومی باید جدی‌تر شود. رسانه‌ها، شوراهای اسلامی، تشکل‌های مردمی و نمایندگان مجلس باید این موضوع را به صورت مستمر پیگیری کنند. مسئولان نیز باید بدانند که تأخیر در ایمن‌سازی این محور، قابل توجیه نیست و هر روز تعویق، ممکن است به قیمت از دست رفتن یک زندگی تمام شود.

راه برون‌رفت؛ اراده می‌خواهد نه معجزه

راه برون‌رفت از این وضعیت، نه معجزه می‌خواهد و نه بودجه نجومی. اراده می‌خواهد. اراده برای تعیین تکلیف پروژه، تسریع در تخصیص اعتبار، اجرای دقیق زمان‌بندی، ایمن‌سازی فوری شانه‌های خاکی و اطلاع‌رسانی شفاف به مردم.

اگر مسئولان امروز به فریاد این جاده نرسند، فردا باید در برابر خانواده‌های داغدار پاسخگو باشند.

محور پاتاوه-یاسوج، گذرگاه تاریخ است. نمی‌توان آن را به حال خود رها کرد. شانه‌خاکی این جاده بوی مرگ می‌دهد؛ اما همین جاده می‌تواند بوی زندگی، امنیت و توسعه بدهد. انتخاب با مسئولان است: ادامه سرعت لاک‌پشتی، یا حرکت جهادی برای نجات جان انسان‌ها.