کدخبر: ۱۷۸۳۳۹
۰۳ شهریور ۱۴۰۵ ساعت ۰۸:۳۴
چاپ

بحران در زیرساخت‌های فوریت‌های پزشکی کهگیلویه و بویراحمد؛

فاجعه در «سادات محمودی»؛ وقتی تنها آمبولانس فرسوده، حریفِ مرگ نمی‌شود/ یک فرهنگی فرهیخته قربانیِ محرومیت شد

دهستان وسیع سادات محمودی با بیش از ۴۰ روستای پراکنده، تنها به یک آمبولانس فرسوده متکی است؛ واقعیتی تلخ که این روزها با از دست رفتن یکی از فرهنگیان برجسته منطقه به دلیل تاخیر در امدادرسانی، به نقطه جوش رسیده است. فقدان ناوگان مناسب در بخش پاتاوه، حالا به تهدیدی جدی برای جان هزاران نفر از ساکنان این خطه تبدیل شده است.

به گزارش سفیردنا؛ جاده‌های سخت‌گذر و کوهستانی «سادات محمودی» که پیش از این برای مردم این دیار نماد رنجِ دوری از مرکز بود، اکنون به قتلگاهِ بیمارانِ چشم‌انتظار تبدیل شده است. وضعیت اورژانس ۱۱۵ در این منطقه، مدت‌هاست که از مرحله «هشدار» عبور کرده و به یک بحران انسانی بدل شده که جان باختن یکی از فرهنگیان فرهیخته در روزهای اخیر، تنها نوکِ کوه یخِ این قصور مدیریتی است.

دهستان سادات محمودی با داشتن بیش از ۴۰ روستای پراکنده و جمعیتی قابل توجه، با یک واقعیت دردناک دست‌وپنجه نرم می‌کند: «تنها یک دستگاه آمبولانس فرسوده». آمبولانسی که به دلیل استهلاک بالا، فرسودگی تجهیزات و مسافت‌های طولانی، عملاً توانِ پوشش این وسعت جغرافیایی را ندارد.

اهالی می‌گویند وقتی در این دهستان بزرگ حادثه‌ای رخ می‌دهد، یا آن تک‌آمبولانس در حال ماموریتی دیگر است، یا به دلیل خرابی فنی قادر به حرکت نیست؛ نتیجه این وضعیت، تاخیرهای مرگ‌باری است که در مورد اخیر، منجر به فوت یکی از معلمان دلسوز و فرهیخته منطقه شد. این فرهنگی عزیز، در دقایق طلاییِ پس از حادثه، در انتظار خودرویی ماند که فرسودگی‌اش باعث شد زمان به ضررِ زندگی تمام شود.

بخش پاتاوه به عنوان یکی از مناطق استراتژیک استان کهگیلویه و بویراحمد، با ترافیک بالای جاده‌ای و جمعیت روستایی متراکم، در حوزه اورژانس ۱۱۵ با کمبودهای فاحشی روبروست. توزیع ناعادلانه ناوگان امدادی و تمرکز امکانات در مراکز برخوردارتر، باعث شده است که مناطق محرومی مانند سادات محمودی در شرایط اضطراری، تقریباً رها شده باشند.

مرگ یک معلم، داغی است که اگر به اقدامات اصلاحیِ فوری منجر نشود، باز هم تکرار خواهد شد. مردم منطقه «سادات محمودی» و بخش «پاتاوه» از مسئولان دانشگاه علوم پزشکی یاسوج و مدیریت اورژانس استان سوال می‌کنند:

۱. تا چه زمانی جان مردم باید به دلیل فرسودگی تنها آمبولانسِ موجود در دهستانی با ۴۰ روستا به بازی گرفته شود؟

۲. چرا برای استقرار پایگاه‌های اورژانس جدید و جایگزینی ناوگان فرسوده، طرحی عملیاتی و ضربتی تدوین نمی‌شود؟

انتظار می‌رود مسئولانِ مربوطه، به جای وعده‌های تکراری، در اقدامی عاجل نسبت به تجهیز ناوگان امدادی سادات محمودی و افزایش تعداد پایگاه‌های فعال در بخش پاتاوه اقدام کنند. جامعه فرهنگی و مردمِ داغدارِ این منطقه، منتظر پاسخی هستند که در آن «جانِ انسان‌ها» بر اعداد و ارقام و بهانه‌های بودجه‌ای اولویت داشته باشد.

«سفیر دنا» صدایِ مردمِ نجیبِ سادات محمودی باقی خواهد ماند تا زمانی که امنیت درمانی، دیگر یک آرزو نباشد.

انتهای خبر/

نظرات

نظرات شما، پس از تایید در وب سایت منتشر خواهد شد.