«مازه لیر» روستایی آمیخته با درد محرومیت/ز خم های کهنه مازه لیر در انتظار وعده های استاندار

به گزارش سفیر دنا؛استان کهگیلویه وبویراحمد، استانی یک درصدی در جنوب غربی بلاد ایران بوده که به دلیل موقعیت توپوگرافی و سوق الجیشی خاص و حتی توجه نکردن سردرمداران طاغوت در گذشته و عشایر خیز بودن مردم این استان همیشه از محرومیت ذاتی رنج برده است.

این رنج محرومیت را می توان در چشمان دختران زنان و یا حتی مردان عشایر و روستا نشینان دید که در آخرین نقطه های مرزی یاسوج با استان های چهار محال و بختیاری، اصفهان و خوزستان موج می زند.

زیلایی، سیلاب کلوار، پوله، برد پهن و الان مازه لیر، نام های آشنایی برای جهادگرانی هستند که برای خدمت به این مردمان همیشه بار سفر را بسته  اند و با راه اندازی اردوهای جهادی به کمک این مردم شتافته اند.

اما امروز قصه مردمان روستای مازه لیر با دیگر مردمان این دیار فرق می کند، مردمی که نان شان بلوط است و سوغات شان در سیاهی زمستان سرما و خوراکی شان از دامن کوه می آید و گرما بخش زندگی شان هیزم های درختان کهنسالی است که امروز دیگر طاقت ایستادن ندارند.

آری مازه لیر، روستایی در نزدیکی شهر مارگون در ۵۰کیلومتری شهر یاسوج مرکز استان کهگیلویه وبویراحمداز توابع دهستان همیشه محروم زیلایی.

مازه لیرروستایی است که امروز سایه محرومیت، روشنی این خاک و آب را در هم آمیخته و بجز کلمه محرومیت و نداشتن زیرساختها چیز دیگری بر پیشانی آنها هک نشده است.

هر چند در چهار دهه از انقلاب برکات نظام بر این استان باریده و مردم مدیون برکات انقلاب هستند، اما شعارهای برخی از دولت ها برای برداشتن غبار محرومیت این مناطق از جمله روستای مازه لیز برداشته نشده و همچنان مازه لیز از داشتن آب آشامیدنی حتی محروم است و دختران و مادران روستایی حتی برای تأمین آب خانه چشمه های کوهستان را جست و جو می کنند.

باید گفت، مازه‌لیر امروز بعد از سالها هم‌چنان آب ندارد، برق ندارد، بهداشت کافی ندارد و نبود گاز و خطوط ارتباطی رنجی دیگر بر رنج های مردم درد دیده این روستا شده است.

نبود امکانات اولیه سبب شده تا تحصیل و دریافت امکانات فرهنگی برای کودکان به رویایی بزرگ و دور از دسترس تبدیل شود.

متأسفانه امروز که برخی از مسئولان از ریشه کنی بی سوادی در کشور آمار می دهند اما باید دانست که بیشتر ساکنان روستای مازه لیر از کودک تا پیر بی‌سوادند و یا از توان خواندن و نوشتن اندکی برخوردارند.

کودکان مازه‌لیر به دلیل داشتن فقر زیاد و مشکلات زیاد زندگی، از صبح تا شب در کنار مادر و پدر به کشاورزی، کار خانه و پیمودن راه برای آوردن آب سپری می‌کنند و آرزو های کودکانه آنها به سرابی در آینده برایشان بدل شده است.

باید به مسئولان گوشزد کرد، مازه‌لیر امروز بعد از سالها هم‌چنان آب ندارد، برق ندارد، بهداشت کافی ندارد و نبود گاز و خطوط ارتباطی رنجی دیگر بر رنج های مردم درد دیده این روستاشده است.
درست همین چند روز پیش بود که استاندار بواسطه همین خبرها از فضای مجازی و دیدنرنج های مردم زیلایی از برد پهن و سیلا کلوار گرفته تا مازه لیر سفری به این روستاها زد.

هرچند که برخی از رسانه ها با تیترهای از مثال کارناوال دولت در حال حرکت در روستاهای محروم این سفر را در حاشیه قرار دادنند ، اما استاندار کوشید که درد این مردم را از نزدیک مشاهده کند و با انان آشنا شود.

حمدی در این دیدار بار دیگر گفته بود که محرومیت زیبنده این استان نیست و این مردم که امروز با وفاداری در این سرزمین زندگی می کنند لیاقت آنها بیشتر از اینهاست و مسئولان وظیفه دارند که نیازهای آنان را برطرف کنند.

وی به زخم های کهنه این دیار نیز اشاره کرد و گفت: این محرومیت ها را من از رسانه ها دیدم و سعی ام این بوده که از نزدیک ببینم و با آنها هم کلام شوم تا بتوانم این زخم ها را با همکاری همه مسئولان برداریم.

امروز مردم مازه لیر منتظر وعده های استاندار برای التیام زخم های کهنه خود هستند، زخم های که سالهاست بر پیگر نحفیت این روستا بر جات مانده وبه جزء محرومیت و نبود امکانات چیزی را برای آنها به بار نیاروده است.

امروز باید دانست که التیام زخم های مازه لیر کار جهادی مسئولان را می خواهد که باید دید وافرتر و بی ادعا بودن تلاش بیشتری برای برداشتن این محرومیت بردارند.

امروز واژه محرومیت با بیشتر نقاط این استان گره خورده است، و همین محرومیت باعث شده که بیشتر ظرفیت های نهفته و زیبای این استان دیده نشود ، پس باید این زخم ها کهنه و محرومیت های طولانی را بدون حب وبغض و سیاسی بازی و به دور از همه  سیاست ها زدود.